EduProfil

Ocena opisowa w klasach I–III wymaga zebrania obserwacji z całego semestru, a te są rozproszone między notatnikiem, arkuszem, dziennikiem i pamięcią nauczyciela. Efekt: wieczory spędzane na pisaniu opisów, które trudno poprzeć konkretami. Do tego dwa twarde ograniczenia. Po pierwsze, to dane dzieci — najwyższa kategoria wrażliwości, bez miejsca na kompromisy w bezpieczeństwie. Po drugie, nauczyciele i dyrektorzy nie ufają rozwiązaniom, które wysyłają informacje o uczniach do zewnętrznego modelu językowego, i mają rację.

Sercem aplikacji jest zamknięta pętla. Nauczyciel zapisuje obserwację w trakcie lekcji — pojedynczo albo dla całej grupy jednym ekranem — na czterostopniowej skali samodzielności. System zestawia wpisy w czasie, liczy poziom umiejętności, kierunek zmiany i stabilność wyniku, i wprost oznacza miejsca, gdzie danych jest za mało. Z profilu generuje kartę pracy dopasowaną do ucznia, z sześciu dziedzin i 29 typów zadań, w dwóch wersjach do wydruku — dla dziecka i z kluczem dla nauczyciela. Kod QR na karcie prowadzi wprost do wpisywania wyników, które wracają do profilu jako kolejne obserwacje. Na koniec okresu powstaje projekt oceny opisowej złożony z akapitów, przy których widać źródła, przepuszczony przez kontrolę jakości szukającą diagnoz, porównań i twierdzeń bez pokrycia. Cała analiza działa na deterministycznych regułach i szablonach zdań na własnym serwerze w UE — ta sama historia obserwacji zawsze daje ten sam wynik.

Zapisanie obserwacji to kilka dotknięć ekranu w trakcie zajęć, a nie wieczorne przepisywanie notatek. Projekt oceny opisowej powstaje z danych, które da się cofnąć do konkretnych wpisów, więc nauczyciel czyta i poprawia zamiast pisać od zera. Żadne dane ucznia nie opuszczają serwera w Unii Europejskiej, a administrator szkoły zarządza kontami bez wglądu w obserwacje. Aplikacja spełnia WCAG 2.2 AA i działa na tablecie w klasie tak samo jak na laptopie w domu.